Het tellen van de Omer en het herstel van Israël

Tikkun Global

Jeruzalem, Israel

In Leviticus 23:15-16 en Deuteronomium 16:9-12 gaf God Israël de opdracht om de zeven weken na Pesach af te tellen die leiden naar Pinksteren (Sjavoeot). Dit wordt het tellen van de “Omer” genoemd – de rijping van de tarwe naar de voorjaarsoogst toe.

Het was ook precies in dit seizoen, tweeduizend jaar geleden, dat de opgestane Yeshua gedurende 40 dagen met zijn discipelen sprak over het Koninkrijk van God (Handelingen 1:3). Lucas, de auteur van Handelingen, vat deze 40 dagen van onderwijs en dialoog voor ons samen met die beroemde vraag van de discipelen: “Heer, zult U in deze tijd het Koninkrijk voor Israël HERSTELLEN?” (Handelingen 1:6). Yeshua’s onderwijs over het Koninkrijk had alles te maken met het Davidische, Messiaanse herstel van Israël. De nadruk van de vraag van de discipelen lag op het tijdstip, niet op de vraag of God nog steeds van plan was om “het Koninkrijk voor Israël te herstellen”. We weten dit door Yeshua’s antwoord: “Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten” (Handelingen 1:7).

Wonderlijk genoeg (maar niet toevallig) zijn deze weken hier in het moderne Israël gevuld met profetische aanwijzingen van herstel en timing; van hoe God aanwezig is geweest in het wonderbaarlijke, hedendaagse herstel, behoud en de voorspoed van zijn verbondsvolk. Mogen deze 6 aanwijzingen onze verwachting aanscherpen terwijl we het einde van de Omer naderen, op de 49e dag, Sjavoeot/Pinksteren en de viering van de uitstorting van de Heilige Geest.

Zes profetische tekenen die je moet kennen

1. Yom HaShoah (Holocaustherdenkingsdag). Op de 14e dag van de Omer rouwt de natie Israël officieel om de zes miljoen Joden die door de nazi’s zijn vermoord. De dag herdenkt ook het Joodse verzet tegen de nazi’s dat begon met de Opstand in het Getto van Warschau in 1943. Er zijn veel dingen in het leven van Israël die parallel lopen aan het leven van Yeshua. De Holocaust was als een nationale “kruisiging”, die eindigde in 1945. Net zoals Hij op de derde dag uit de dood opstond, beleefde Israël drie jaar later een nationale “opstanding”, toen de nieuw onafhankelijke Staat Israël in 1948 werd uitgeroepen.

2. Yom HaZikaron (Herdenkingsdag). Op de 21e dag van het tellen gedenken we de gesneuvelde soldaten en slachtoffers van terrorisme die hun leven gaven om de Staat Israël te verdedigen. Net als op Yom Hashoah klinken er op een vastgesteld tijdstip in het hele land luchtalarmsirenes en stopt iedereen waar hij mee bezig is om deze helden te eren.

3. Yom Ha’atzmaut (Onafhankelijkheidsdag). Op de 22e dag van het tellen van de Omer, direct na de sombere herdenkingen van Herdenkingsdag, vieren we de wedergeboorte van Israël. Dit is de dag waarop, volgens de Joodse kalender, premier David Ben-Gurion op 14 mei 1948 officieel de oprichting van het onafhankelijke land Israël afkondigde. Tegenwoordig vieren Israëli’s dit met grote vreugde, picknicks, uitstapjes, vuurwerk, overvliegende militaire straaljagers, enzovoort.

4. Yom Herzl (verjaardag van de “nationale profeet”, Theodor Herzl). Op de 25e dag van de Omer gedenken we deze opmerkelijke man. Herzl was een Hongaars-Joodse journalist voor wie assimilatie in de Europese hogere kringen het hoogste levensdoel was – totdat hij getuige was van verschillende grote antisemitische gebeurtenissen in de jaren 1880 en het begin van de jaren 1890. Deze gebeurtenissen vonden niet alleen plaats in het “achterlijke” Oost-Europa/Rusland, maar ook in het zogenaamd liberale, progressieve, verlichte Westen. Deze ervaringen overtuigden Herzl van de dringende noodzaak dat het Joodse volk een eigen land moest hebben – en zo werd hij de profeet en grondlegger van de moderne zionistische beweging. Zijn boek, Der Judenstaat (De Joodse Staat), werd de grondwet voor een generatie zionistische pioniers die de basis en infrastructuur legden voor de wedergeboorte van de Staat Israël. Zijn verhaal, en de snelheid waarmee deuren voor hem opengingen (geholpen door vele vroege “christelijke zionisten”) naar de machtscentra in Europa en Istanbul, is een inspiratie voor hoe God één man kan gebruiken om de geschiedenis te veranderen.

5. Lag B'Omer (de 34e dag van de Omer). Opdat we in deze opwindende tijden niet vergeten dat dit herstel van Israël nog niet het volledige Messiaanse herstel is dat in de Schriften is geprofeteerd, hebben we deze zeer “on-heilige dag”. De dag herdenkt twee dingen: 1) de yahrtzeit (gedachtenis van het overlijden) van rabbi Shimon Bar Yochai, die rond 120-160 n.Chr. een van de grondleggers was van de Joodse mystiek, of Kabbala. 2) Rond dezelfde tijd, direct na Pesach, stierven 24.000 studenten van rabbi Akiva aan de pest, en er wordt verondersteld dat die plaag op de 33e-34e dag van de Omer stopte. De meeste geleerden geloven dat dit een mythisch verhaal is om de dood van een enorm aantal discipelen van rabbi Akiva tijdens de Bar Kochba-opstand tegen Rome, 133-136 n.Chr., te verklaren. Rabbi Akiva wordt beschouwd als een van de grote “grondleggers” van het rabbijnse jodendom na de Tweede Tempel. Hij zalfde en verklaarde de militaire leider Simon Bar Kochba tot de beloofde Messias die Israël zou verlossen. Vanwege Akiva’s invloed volgden enorme aantallen sterke Joodse mannen Bar Kochba in de opstand en uiteindelijk in de ramp. Deze historische rabbijnse mislukking is een deel van de reden waarom ultraorthodoxe Joodse mannen vandaag de dag weigeren in de IDF te dienen. Het feit van rabbi Akiva’s verschrikkelijke misrekening is onder het tapijt van de rabbijnse mythologie geveegd.

   
   

   Op deze dag worden er in het hele land vreugdevuren aangestoken en bezoeken honderdduizenden ultraorthodoxe Joden het graf van rabbi Shimon bar Yochai op de berg Meron in Noord-Israël. Hun hoop is om geestelijke “vonken” van kracht te ontvangen uit de atmosfeer rond het graf van deze zeer dode rabbi.

   
   

   Cultureel en geestelijk voelt het als een soort Joodse Halloween, een viering en verering van de doden. Het is een krachtige herinnering aan hoe verloren ons volk is zonder Yeshua, en hoe de rabbijnen, bij afwezigheid van de Heilige Geest, de leegte hebben moeten vullen met heidense, quasi-Joodse/bijbelse spiritualiteit. De dag staat vol verwijzingen naar valse messiassen en de antichrist, en zou moeten dienen als waarschuwing voor christenen over de hele wereld die heden in hun naïviteit zich aangetrokken voelen tot rabbijnse leringen via de verkeerde soort Hebreeuwse/Joodse wortel-leer. Tragisch genoeg werden in 2022 tijdens Lag B'Omer 45 mannen en jongens verpletterd in een chaotische verdrukking op de berg Meron.

6. Yom Yerushalaim (Jeruzalemdag) valt op de 44e dag van de Omer. Tijdens deze laatste viering vóór Sjavoeot herdenken we de hereniging van Jeruzalem tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967. Yeshua profeteerde dat Jeruzalem “vertrapt zal worden door de heidenen totdat de tijden van de heidenen vervuld zijn” (Lucas 21:24). Op deze dag in 1967 werd het bijbelse Jeruzalem (de huidige Oude Stad) voor het eerst in 2100 jaar weer onder Joods gezag gebracht. Dat gebeurde ongeveer, of zelfs op dezelfde kalenderdag (volgens de bijbelse/Joodse kalender) waarop Yeshua vanaf de Olijfberg in Jeruzalem opvoer naar de hemel (Handelingen 1:9-11). Deze timing is geen toeval, maar een teken van zijn spoedige terugkeer als de overwinnende Koning der koningen die de volken vanuit deze stad zal regeren. Israëli’s komen vanuit het hele land naar de hoofdstad om de dag te vieren met vele concerten en optochten door de hele stad.

Dit jaar, 2026, bevinden we ons midden in de Iraanse oorlog, een staakt-het-vuren en oorlog in Libanon. Alleen God weet wat er tijdens de Omer van dit jaar zal gebeuren.

Laten we waakzaam blijven!