Is Dit Jaar Weer een Esther Moment?

Tikkun Global

Jerusalem, Israel

Nu we Purim naderen, rijst er voorzichtig een vraag in mijn hart: Leven we weer in een Esther moment?

Het Boek Esther is een van de meest intrigerende boeken in de Schrift. Gods naam (YHVH) wordt nooit genoemd, en zelfs het algemene woord voor “God” of “goden” (Elohim) verschijnt niet een maal!

Behalve Hooglied is er geen ander boek in de hele Bijbel waar dit van kan worden gezegd. Oppervlakkig gezien leest het verhaal als een politieke roman uit de oudheid, vol koninklijke banketten.

Gods naam (YHVH) wordt nooit genoemd. En het woord god (Elohim) wordt niet genoemd. Niet een maal. Aan de buitenkant leest het verhaal als een politiek drama – koninklijke banketten, machtsproblemen, slapeloze nachten, strategische conversaties.

Voor de wereld die toekijkt gebeurt er niets bovennatuurlijks.

En toch wist het Joodse volk beter.

Ze vastten. Ze baden. Zij onderkenden het uur. Wat leek als toeval was voorziening. Wat eruit zag als paleispolitiek was verbondstrouw dat ontvouwen werd achter de schermen.

De woorden van Mordechai klinken vandaag nog steeds:

“Als jij je mond niet opendoet, nu het moment daar is, komt er van een andere kant wel uitkomst en redding voor de Joden…” (Esther 4:14)

God mag dan niet genoemd worden in de bijbelrol, Hij was onmiskenbaar aanwezig in de uitkomst.

Sinds 22 januari zijn wij – een overblijfsel in Israël - aan het bidden, samen met velen van jullie over de wereld, voor een doorbraak in Iran. Niet uit angst. Niet uit politieke ideologie. Maar uit een gedeelde overtuiging dat God tussenbeide komt in de geschiedenis, zelfs als Zijn hand niet zichtbaar is.

We geloven in schudden. In ontmaskering. In vrijheid.

Als er een doorbraak komt, dan zal de wereld het verklaren door geopolitieke analyse. Experts zullen spreken van strategie, internationale druk, economische, diplomatische. Het zal allemaal verklaarbaar schijnen. Maar als de omslag komt, zullen wij het erkennen als de verhoring van trouw, volhardend gebed, opgezonden lang voor de krantenkoppen veranderden.

“Mijn hulp komt van de Heer, die hemel en aarde gemaakt heeft.” (Psalm 121:2)

Purim leert ons dat God dikwijls werkt op manieren die de geschiedenis toestaan de zichtbare geschiedenis te schrijven terwijl de hemel de onzichtbare schrijft.

Het is niet altijd een gespleten zee.

Niet altijd vuur uit de hemel.

Soms is het een koning die niet kan slapen.

Een document gelezen op het juiste moment.

Een moedige stem bij het banket.

“Een mens maakt allerlei plannen, wat wordt uitgevoerd, is het plan van de Heer.” (Spreuken 19:21)

In de dagen van Esther leek het voorschrift van vernietiging definitief te zijn. Toch keerde alles. Wat was bedoeld te schaden werd een verhaal van het tegenovergestelde.

Dat is de geest van Purim – verborgen tussenkomst die leidt tot zichtbare verandering.

We beweren niet dat we weten wat God zal doen in deze tijd. Maar we kennen Zijn karakter. Wij weten van Zijn verbond. We weten dat als Zijn volk zich vernedert en bidt, Hij hoort.

“De Heer laat immers voortdurend zijn ogen over de aarde rondgaan en biedt iedereen hulp die Hem met heel zijn hart is toegedaan.” (2 Kronieken 16:9)

Als dit weer een Esther moment is, dan zal het publieke verhaal zuiver politiek blijven. Toch, onder de zichtbare laag van gebeurtenissen, zullen wij iets diepers onderscheiden.

We zullen de hand van God herkennen.

En we zullen Hem de glorie geven.